Zainteresowanie erotyką i seksem towarzyszyło nam zapewne od zarania historii gatunku ludzkiego. Nie wiemy rzecz jasna, kto kiedy i dlaczego namalował na ścianie jaskini pierwszy rysunek o charakterze erotycznym. Najstarsze znane nam przedstawienia tematyki seksualnej sięgają paleolitu. Najciekawsze z nich są wyobrażenia ciał kobiecych zwane posążkami Wenus. Cechą, która łączy te kamienne lub gliniane rzeźby, są wyraźnie podkreślone cechy płciowe: masywne piersi, pośladki, biodra, uda czy łona. Czy była to ówczesna sztuka erotyczna? Czy też pornografia? Może były obiektami kultu lub symbolami dobrobytu, szczęścia, płodności? Naukowe dyskusje trwają, pewnie nigdy nie uzyskamy zadowalającej odpowiedzi. Do dziś jednak posążki Wenus fascynują nas swoim magicznym erotyzmem. Kilka lat temu w Niemczech odkryto nawet figurkę sprzed około 7000 lat przedstawiającą, jak uważają odkrywcy, scenę stosunku płciowego między mężczyzną a kobietą.
Przeskoczmy kilka tysiącleci. W starożytnej Grecji erotyka, w tym przedstawiania stosunków seksualnych, należała do motywów często wykorzystywanych w sztuce. Trudno jednak stwierdzić na ile chodziło o wywołanie podniecenia seksualnego, a na ile były to przedstawienia codziennego życia i zwykłej ludzkiej aktywności, bo przecież taką dziedziną jest seks. W późniejszych okresach zdziwienie, a właściwie oburzenie wywoływały spotykane wówczas motywy homoseksualne. W tym kontekście warto wspomnieć o Safonie, wybitnej starożytnej poetce. Od wyspy Lesbos, miejsca, w którym żyła i tworzyła, pochodzą określenia: lesbijka czy miłość lesbijska.
Sztuka erotyczna była również powszechnie spotykana w starożytnym Rzymie. W ruinach Pompei i Herkulanum, miast zniszczonych przez wybuch Wezuwiusza w pierwszym wieku naszej ery, odkryto liczne przedstawienia graficzne i rzeźbiarskie o takiej treści. W niektórych z nich tematyka seksualna miała co prawda znaczenie drugorzędne, w innych jednak ich charakter nie pozostawia wątpliwości, że miały wywołać podniecenie seksualne u oglądającego. Pornograficzne obrazy reklamowały domy publiczne, pokazując na co można liczyć we wnętrzu takiego przybytku. Motywy erotyczne powszechnie wykorzystywano w celach dekoracyjnych, na przykład posągi przedstawiające penisa w stanie wzwodu symbolizowały szczęście i umieszczane były często w pobliżu wejść do domu. Podczas dziewiętnastowiecznych wykopalisk odkryto również rzeźbę przedstawiającą stosunek płciowy bożka Pana z kozłem, którą uznano za tak obsceniczną, że nie była pokazywana publicznie aż do 2000 roku.
W innych kręgach kulturowych erotyka i seks w sztuce mają również długą historię. W Japonii, Chinach, Indiach czy Persji powstawały liczne dzieła przedstawiające ludzką aktywność seksualną – zarówno stosunku między mężczyzną a kobietą, jak i te o tematyce homoseksualnej. Najbardziej znany jest indyjski starożytny traktat na temat seksualności i sztuki miłosnej – Kamasutra. Data jego powstania nie jest pewna, szacuje się ją pomiędzy I a VI wiekiem naszej ery. Kamasutra jest obszernym źródłem opisów intymnych pieszczot i pozycji seksualnych, porusza również tematy zdobywania przychylności partnerów, zachowań małżeńskich, a nawet wskazówki dla prostytutek.
erotyka · Kamasutra · ogólnie · seks · seksualność
viportalpl · 15 listopada 2010 o 11:51
Czyli skoro erotyka towarzyszyła człowiekowi od zawsze to czego się tu wstydzić?