Smakowe i lecznicze właściwości imbiru lekarskiego ludzkość zna już od tysiącleci. O długiej tradycji jego uprawy świadczy fakt, że nie występuje już nigdzie w stanie dzikim. Częścią jadalną rośliny jest korzeń – kłącze o korzennym, palącym aromacie i ostrym, lekko cytrynowym smaku. Własności te nadaje mu mieszanina żywic i olejków eterycznych: gingerolu, zingeronu oraz citralu. Młode kłącza imbiru mogą być spożywane jako warzywo lub konserwowane (dodatek do sushi), starsze – dziewięciomiesięczne – są suszone i używane jako przyprawa. Sproszkowany imbir dodaje się do zup, mięs czy deserów. Imbir używany jest do wyrobu pierników i piwa, a nawet wina. Jest również ważnym składnikiem tej popularnej przyprawy, jaką jest curry.
Lecznicze właściwości imbiru wykorzystywane są w medycynie. Działa korzystnie na układ trawienny i krążenie. Łagodzi bóle i wzmaga apetyt. Zapobiega mdłością, przez co stosowany jest w przeciwdziałaniu chorobie lokomocyjnej.
Imbir powszechnie uważany jest za afrodyzjak czyli substancję pozytywnie wpływającą na popęd płciowy i potencję. W medycynie azjatyckiej przypisuje mu się zdolność zwiększania ukrwienia narządów płciowych, dzięki czemu wzmaga erekcję i doznania erotyczne u partnerów. Arabowie zalecali wcieranie go z miodem i innymi składnikami bezpośrednio w członek celem powiększenia go. W Indiach polecano stosować mieszaninę soku imbirowego z miodem i jajkami jako lekarstwo na impotencję. Podobno w kręgach miłośników sado-maso świeży korzeń imbiru o działaniu stymulującym i rozgrzewającym używany jest podczas seksualnych zabaw. Pamiętaj, powyższe informacje nie są potwierdzone naukowo, eksperymentujesz na własną odpowiedzialność!!!
afrodyzjak · erekcja · seks · zdrowie